Czas tajemnic

Znów wybrałam się do Prowansji... (http://kraina-andersena.blogspot.com/)

Leniwe popołudnie z zakochanym Marcelem (http://magnolie.blogspot.com/)

Jeśli można pokochać tę książkę, to głównie ze względu na jej urok. Marcel co prawda nie jest już tym samym chłopcem, który spędza całe dnie na polowaniach, stał się małym mężczyzną, ale jego przygody wciągają równie mocno, co te opisane w "Chwałe mojego ojca...". Cały czas tajemnic mija ledwie w kilka chwil, wypełnia jedno leniwe popołudnie, ale na długo zapisuje się w sercu. Polecam wam tę książkę bardzo mocno, jestem pewna, że ją pokochacie!

Czas tajemnic, czas zmian... (http://kuzynka-sasza-poleca.blogspot.com/)

Czas tajemnic ukazuje epokę zmian w życiu naszego bohatera – zajdą one zarówno w Bastide-Neuve, jak i w domu w Marsylii. Marcel zyska nowe zainteresowania… Między innymi przyjrzy się uważniej płci przeciwnej, próbując szczerze i bezstronnie odpowiedzieć sobie na pytanie, czy dziewczyny do czegokolwiek się nadają. Opis jego spotkania z Izabellą – prawdziwą małą kobietką – i rozwoju tej wyjątkowej znajomości to jedna z najbardziej urokliwych i zabawnych części tej książki, aczkolwiek moja sympatia zawsze będzie zdecydowanie po stronie małego Lili, który – wydawać by się mogło – został złożony na ołtarzu tej nowej przyjaźni.

Warto w marzeniach łowić motyle (http://echoistnienia.blogspot.com/)

Ujmująca prostota bohaterów, ich zwykłe czynności i sielskość dogłębnie porusza jakąś strunę w sercu, nakazując nam tesknić do tego samego, co było, a nie jest... co utraciliśmy na rzecz cywilizacji i gigantycznego rozwoju...

Ciepły francuski humor - Anna Jungiewicz (http://kulturatka.pl/)

Czas tajemnic sprawia, że można przenieść się na kilka chwil do słonecznej Marsylii z dawnych, beztroskich dni, zanim jeszcze pojawił się nad nią cień wojny. Pagnol zaprasza do krainy, którą zachował we wspomnieniach z dzieciństwa i którą przeniósł na karty swoich dzieł.

Młodzieńcze niepokoje Marcela (http://zwiedzamwszechswiat.blogspot.com/)

Zapach wakacji (http://zaczytaniowo.blogspot.com/)

Powrót do Prowansji (http://booklips.pl/)

Mimo, że Pagnol zajmował się głównie twórczością dramatyczną oraz filmową (w 1946 roku został nawet pierwszym filmowcem przyjętym do grona Akademii Francuskiej), to chyba największą popularność przyniosły mu, pisane pod koniec życia, teksty autobiograficzne.

Zostały one zebrane w cyklu „Wspomnienia z dzieciństwa”, który przyrównuje się do słynnej serii książeczek o przygodach „Mikołajka” René Gościnnego. Nawet okładki do wspomnianych tekstów projektował nie kto inny, jak sam Jean-Jacques Sempé. Pagnol adresuje jednak swoje dzieła do nieco starszych czytelników niż twórca „Mikołajka”, z humorem i charakterystyczną lekkością pióra przenosząc ich w atmosferę pogodnej Prowansji.

Marcel dorasta (http://kochane-ksiazki.blogspot.com/)

Zaskakującym elementem są bohaterowie. Prości aczkolwiek sympatyczni i świetnie wykreowani. Mogę szczerze przyznać, że ta część podobała mi się bardziej niż poprzednia. Może o tym zadecydował motyw dorastania. Mile było poczytać o Marcelu, który zamiast myśleć o zabawie w Indian głowę miał przepełnioną myślami o pięknej Izabeli. Jestem zaskoczona z jaką łatwością Pagnol opisał wszystkie wspomnienia. Język jego jest prosty, ciekawy i przyjemny.

Przemiany Marcela (http://secretum.pl/)

Przede wszystkim jednak, w odróżnieniu od poprzednich części poświęconych beztroskiemu dzieciństwu, Czas tajemnic jest opowieścią o dorastaniu, stopniowej przemianie dziecka w nastolatka, którym targają różne uczucia i emocje, nie zawsze przez niego rozumiane. Widzimy więc chłopca, który odkrywa, że miłość może przybierać różne postacie i nie zawsze jest uczuciem konstruktywnym, wręcz przeciwnie, czasem bywa szalona i niebezpieczna, i prawie zawsze jest niestety ślepa.

Z perspektywy dziecka (http://niedoczytanie.blogspot.com/)

Fantastyczne u Pagnola jest to, że naprawdę czuć tę narrację z perspektywy dziecka. Chociaż powieść pisana jest jakby po latach od tych wydarzeń, narrator nie przybiera postawy typu "wtedy byłem młody i głupi". Wręcz przeciwnie - i to dzięki temu ta książka jest tak ciepła i sympatyczna.

Nie dodano jeszcze żadnych komentarzy do tej książki.