Problem cierpienia

Aleksandra Karwala, Kulturatka.pl

Prostym językiem pisarz stara się przekazać swojemu czytelnikowi istotę sprawy, z którą od wieków borykali się najwszechstronniejsi myśliciele swoich epok. Lewis nie gloryfikuje cierpienia, lecz także nie stawia go na pozycji zawziętego wroga ludzkości. Wielokrotnie zaznaczając, że może się mylić, a jego wywody nie są teologiczną rozprawą, ze spokojem godnym stoika przedstawia swój tok rozumowania.

Joanna Pachla, Nie tylko Narnia, Wp.pl

Co ważne, wywód Lewisa jest spójny i logiczny, prowadzony z myślą o czytelniku niezbyt w kwestiach wiary obytym i niekoniecznie dysponującym wiedzą z zakresu słownictwa czysto naukowego. Lewis posiłkuje się zresztą cytatami i historiami zasłyszanymi, często sięga po metafory i barwne opisy, a wszystko to sprawia, że jego narracja jest płynna i lekka, dostosowana do odbiorców o różnym stopniu zaawansowania tak czytelniczego, jak i teologicznego. Czasem ta metaforyka wydaje się nazbyt dziecinna, jakby faktycznie z myślą o prostaczkach była stosowana, ale zarzutu z tego czynić raczej nie można.

Marcin Wilk, Dziennik Polski

Wiele można mówić o cierpieniu. Na przykład to, że uszlachetnia. Albo to, że jest nieodłączną cechą  ludzkiego doświadczenia. Jednakże rozmowa o cierpieniu zawsze będzie ze względu na naturę zjawiska trudna i dotkliwa. Lewis, autor znakomitych „Opowieści z Narnii”, podejmuje się tego trudnego zadania, wskazując na różne postaci cierpienia. Utrata wiary, poczucie zepsucia, rany, jakich doświadczamy
– wszystko to może być pouczające, gdyż przynosi głębszą wiedzę na temat życia i związanych z nim emocji. „Cierpienie dostarcza okazji do heroizmu, z której ludzie korzystają zaskakująco często” – pisze Lewis. Pod rozwagę.

Sonia Miniewicz, Gildia

C.S. Lewis, utalentowany pisarz i znamienity wykładowca na oxfordzkim uniwersytecie, lubił zmuszać swych czytelników i słuchaczy do wysiłku, nie tylko intelektualnego, ale i emocjonalnego. Wydaje się też, że jest on jedną z najodpowiedniejszych osób, zdolnych do poruszania zagadnień dotyczących śmierci, cierpienia czy rozpaczy. W „Smutku” Lewis mierzył się z własnymi uczuciami, wszechogarniającym smutkiem po śmierci ukochanej żony. W powstałym wiele lat wcześniej „Problemie cierpienia” zastanawia się natomiast nad światem, którym rządzą odwieczne siły dobra i zła.

Dariusz Jasiński, Magazyn "Doza"

Biorąc do ręki książkę Clive’a Staplesa Lewisa „Problem cierpienia”, zdawałem sobie sprawę, że czeka mnie spore wyzwanie. Dlaczego? Autor „Opowieści z Narnii” dwukrotnie zmieniał swoje nastawienie do religii. Wychowany w rodzinie należącej do Kościoła anglikańskiego stał się ateistą, choć nie do końca znamy przyczyny jego negacji Boga.

Problem cierpienia

„W naszych przyjemnościach Bóg zwraca się do nas szeptem, w naszym sumieniu przemawia zwykłym głosem, w naszym cierpieniu – krzyczy do nas.” (C.S.Lewis „Problem cierpienia”, Esprit 2010, s.114) Pisarz, który zachwycił dzieci nie-jednego pokolenia siedmioma tomami „Opowieści ... więcej »
Wiktoria Korzeniewska