Żona piekarza

Magdalena Galiczek, Granice.pl

Piekarz, choć jest człowiekiem prostolinijnym, wykazuje się ogromną życiową mądrością, szlachetnością, ale przede wszystkim - umiejętnością wybaczania. Jego słowa kierowane do żony są proste, jednak przepełnione tak wielkim uczuciem i miłością, że dramat nabiera w tym miejscu zupełnie innego wymiaru. Z pozoru banalna komedyjka tchnie mądrością i obfituje w życiowe rady, ucząc i ukazując zarazem, jak wielka siła tkwi w miłości i przebaczeniu.

"Prawdziwy romans w piekarni", Małgorzata Stuch, Onet.pl

Nie można nie lubić bohaterów Pagnola. Nawet księdza, który z niespotykaną gorliwością wytyka parafianom grzechy (chce np. ingerować w to jakie gazety czytają) ale sam chętni podpija winko z markizem. Główny bohater małomiasteczkowy piekarz chociaż jest rogaczem i trochę podśmiewają się niego mieszkańcy miasteczka jest też piękną i bardzo ludzką postacią. Swoją niewierną żonę kocha bezwarunkowo i bez zastrzeżeń.

„ I serce dał jak ciepły chleb…”, Ola Kwiatkowska, StacjaKultura

Wzruszają Was ckliwe harlekiny? Lubicie, kiedy jakaś Janette „beztrosko zrywa kwiaty z ogrodu miłości, otaczając się ich zapachem z tak zachłannie, że tylko On mógł zaspokoić to dzikie pragnienie, ten zew samotnego serca”? Jeśli tak, nie sięgajcie po „Żonę piekarza”. Tu miłość opisano zupełnie inaczej. I zarazem w bardziej wzruszający sposób.

"Żona piekarza" czyli cały ten zgiełk, We-dwoje.pl

Przezabawne dialogi i lekkość, z jaką autor traktuje małomiasteczkową mentalność swoich bohaterów, z których każdy ma coś za uszami, sprawia, że bohaterów „Żony piekarza” nie da się nie lubić. Bo jak wytykać ludziom ich przywary? Najlepiej poprzez (u)śmiech właśnie, przemycając uzdrawiającą pogodę ducha, której tak często nam brakuje.

"Chleb i miłość", Joanna Kuhn, Wp.pl

Marcel Pagnol był pisarzem, poetą, tłumaczem, dramaturgiem, reżyserem filmowym, członkiem Akademii Francuskiej, królem życia, ojcem piątki dzieci z czterema różnymi kobietami - ale nade wszystko był Prowansalczykiem. Mistral uwiecznił Prowansję w poezji, Jean Giono w prozie, Marcel Pagnol, w latach trzydziestych jako scenarzysta i reżyser, stworzył dla południa Francji własną mitologię literacką i filmową, z Mariusem, Fanny i Manon ze Źródeł.

"Z miłości do chleba", Patrycja Kowalska, miesięcznik Sens

W 1938 roku – Pagnol wydał „Żonę piekarza” w formie dramatu - do poczytania. I muszę przyznać, że choć ma już ona swoje lata, jest świeża i ciepła, jak… chleb prosto z pieca.

Monika Wróblewska, Notes Wydawniczy

Książka Marcela Pagnola zainteresuje większość czytelników głównie za sprawą okładki, na której możemy zobaczyć jeden z rysunków René Goscinny'ego. Z kolei ci, którzy przeczytają zachęcającą
notkę, z pewnością skojarzą atmosferę książki z takimi filmami jak Czekolada, Amelia czy komedie z Louisem de Funès’em. I będą to skojarzenia właściwe, bo Pagnol to jedno z najbardziej znanychwe Francji nazwisk: scenarzysta, reżyser, pisarz.

"Chleba naszego niepowszedniego..." - czyli Panna Zuzanna czyta "Żonę piekarza"

Choć z pozoru tematyka „Żony piekarza” wydaje się być przygnębiająca, utwór jest komedią, i to komedią napisaną niezwykle lekkim piórem, gdzie dowcipne dialogi gonią jeden za drugim. Dowcipnie przedstawione są też postacie i sytuacje, w których znajdują się bohaterowie tej przezabawnej sztuki. Miasteczko, choć małe, zamieszkiwane jest przez niezwykle barwnie nakreślone przez Pagnola osobowości. Dla większego zagmatwania akcji, autor dodatkowo wprowadził jeszcze jedną cechę komplikującą życie mieszkańców miasta: „Pięciu na krzyż i wszyscy poobrażani!".

Francuska herbatka z "Żona piekarza" - recenzja Klaudyny (zeswiatafantazji.blogspot.com)

Miłość ma różne oblicza. Nieraz jest szczera, prawdziwa, ale zdarza się i ta zakłamana, która jest złudzeniem dla jednej osoby z danego związku. A czym jest przebaczenie złych czynów, zranienia i spowodowania zagubienia u tej drugiej - mogło by się zdawać połówki? W książce: „Żona piekarza”, którą napisał francuski pisarz Marcel Pagnol czytelnik poznaje historię miłości, która tak naprawdę jest bezgraniczna. Ale czy obustronna?

Pozory mylą... (http://kuchnia.bobyy.pl/)

Wydawać by się mogło, że ta książka nie może zainteresować. Napisana w formie teatralnego scenariusza, z użyciem języka, który dawno wyszedł z mody. Ponadto akcja toczy się kilkadziesiąt lat temu w małym miasteczku, w którym znajduje się tylko JEDNA piekarnia, co w dzisiejszych czasach jest niewyobrażalne. Sięgając po ta książkę pomyślałam: "Ta książka nie może być fajna."

A jednak, jest naprawdę wciągająca i czyta się ją jednym tchem.

Zabawna i ciepła opowieść o miłości (http://kuchnia.bobyy.pl/)

Historia, która wciąga czytelnika już od pierwszych zdań swoją prostotą, lekkością, ale też niebanalnym spojrzeniem na miłość. To właśnie miłość staje się główną siłą napędową całej akcji.

Wybaczenie po prowansalsku (http://booklips.pl/)

„Żona piekarza” to żadna proza, żadna powieść, a zaledwie scenariusz filmowy. Chociaż w innych przypadkach świadomość tegoż mogłaby skutkować prośbą o zwrot pieniędzy u księgarza, w tym konkretnym powinno być zgoła inaczej. Powód? Jest to chyba jedyna okazja do obcowania z tekstem, gdyż film z 1938 nigdy nie doczekał się u nas dystrybucji.

Autor scenariusza, Marcel Pagnol, ma w kinematografii francuskiej miejsce klasyka nad klasykami zapewnione od lat. Mimo to „Żony piekarza” prawdopodobnie nigdy nie udostępniono by w formie książkowej, gdyby u schyłku żywota reżyser nie zdradził kinematografii z literaturą i nie wydał autobiograficznego cyklu wspominków z dzieciństwa. Oczywiście w scenariuszu nie spotkamy urokliwych opisów Prowansji jak to miało miejsce w „Chwale mojego ojca” i „Zamku mojej matki”, za to niezwykle wyraźnie usłyszymy głos tamtejszej małomiasteczkowej społeczności w lekko spisanych, humorystycznych dialogach.

O co chodzi?

Nie wiem dlaczego książka ma Marcela Pagnol jako autora? OIMW taką książkę napisał Jean Giono, natomiast Pagnol jest reżyserem i scenarzystą filmu o tym samym tytule opartym na książce Giono. Szanowny Panie, Jean Giono jest, oczywiście, autorem opowiadania pt. "Żona piekarza", który ... więcej »
Sławomir Dąbrowski

Pagnol

Uwielbiam książki Pagnola! Czytywałam je kiedyś w oryginale i ciesze się, że wydawnictwo Esprit wydaje już drugą. ŻONĘ PIEKARZA przeczytałam z ogromną przyjemności, tym bardziej, ze jest pięknie wydana. Dziękuję wydawcy i czekam na następne książki.
Jagoda

Historia zwyczajnej miłości.

Cóż, zgadzam się, że książka napisana świetnie. Lekka, zabawna opowieść o godzeniu się z życiem i jego zwyczajnością. Temat trudny, a podany tak, że nie powoduje uczucia ciężkości, czy bólu żołądka. Tyle tylko, że ja ciągle nie wiem, czy ta historia dobrze się kończy. Kocica ... więcej »
PeanutGirl

"Żona Piekarza"

Do małego francuskiego miasteczka przybywa piekarz wraz z młodszą od niego, piękną żoną. Miasteczko to jest sympatyczne, trochę senne, a atmosfera ciepła i przyjemna. Największymi problemami mieszkańców są rodzinne kłótnie. Przychodzi dzień, kiedy piekarzowa ucieka z przystojnym, młodym ... więcej »
Weronika Król (Hiliko)

Przekrój społeczeństwa - piękna książka

Przeurocza książka ukazująca całą gamę ludzkich wad i zalet. W skondensowanej formie autor podaje nam obraz małego miasteczka, a w nim wiele typów ludzkich. Pewien piekarz ma śliczną żonę. Wszyscy mu to mówią, że ona taka piękna, on to wie i z przyjemnością przyjmuje komplementy. ... więcej »
Joanna Gołaszewska http://kalioczyta.blogspot.com/

Gdy zabraknie chleba w mieście

"Żona piekarza" należy do tych niewielkich i niepozornych książeczek, do których ma się ochotę wracać, które zostają w pamięci i które poleca się znajomym. Co mnie skusiło, żeby po nią sięgnąć? Po pierwsze rysunek Jeana - Jacquesa Sempe na okładce (to ten od Mikołajka). Po drugie: ... więcej »
Ania Kutela (slowoczytane.blogspot.com)